مخصوص ديگرى به دولت انگليس مربوط باشد . در اين كتاب سفيد حقوق فلسطينيها تقريبا در نظر گرفته شده بود و سرزمين فلسطين را به سه منطقه تقسيم مىكرد ؛ منطقه‌اى كه به طور مجاز به يهوديان واگذار مىشود ، منطقه‌اى كه به طور محدود به يهوديان واگذار مىگردد و منطقهء ممنوع براى واگذارى . هرچند كه اعراب پيشنهاد را پذيرفتند ، اما صهيونيستها از اين عمل انگليس به شدت خشمگين شدند و گفتند كه دولت انگليس جانب اعراب را گرفته است . در دوران جنگ بين الملل دوم تقريبا بر فلسطين آرامش حكمفرما بود و فقط به سبب جلوگيرى مأموران انگليسى از مهاجرت بىرويه يهوديان به فلسطين افراطيون يهودى به ترور مأموران مزبور دست مىزدند . كتاب سفيد انگليس ، مهاجرت يهوديان به سرزمين مقدس را محدود مىساخت ، اما داويد بن گوريون رئيس كميته اجرايى كارگزارى يهود پيشنهادهايى به مجمع سازمان صهيونى امريكا داد ، مبنى بر اينكه محدوديت مهاجرت لغو گردد ؛ ارتش يهود تشكيل شود ؛ و سراسر خاك فلسطين به يك كشور يهود مبدل گردد . اين پيشنهادها كه بعدا به « بيلت مور » معروف شد ، توسط سازمان صهيونى امريكا پذيرفته شد و به تصويب كميتهء « صدير » يعنى شوراى سازمان يهود اورشليم نيز رسيد و در دهم نوامبر 1942 به مورد اجرا درآمد . از آن پس گرچه كنفرانسها و كنگره‌هاى زيادى در لندن و واشنگتن تشكيل شد و مقررات ويژه‌اى را به نفع صهيونيستها تصويب نمود ، اما مخالفت يهوديان با انگليسها روزبروز بيشتر مىشد . سازمان ملل متحد و فلسطين از 8 آوريل تا 15 مه 1947 سازمان ملل متحد جلسات متعددى براى رسيدگى به مسألهء فلسطين برگزار كرد و تصميم گرفت كميته‌اى به نام كميتهء مخصوص ملل متحدهء فلسطين تشكيل شود ، اعضاى كميتهء مزبور كه از فلسطين ديدن كردند شرح بازديد خود را همراه با پيشنهادهايى تقديم سازمان ملل نمودند . بنابه تصميم و توصيه گروه ، اكثريت اعضاى كميتهء سازمان ملل متحد در 29 نوامبر 1948 ، رأى به تقسيم سياسى و وحدت اقتصادى فلسطين داد .